Dag 10 Tongerlo - Scherpenheuvel
6 mei 2015 - Scherpenzeel, Nederland
Vandaag is het mijn kans om wat minder kilometers te doen, ik wil naar Scherpenheuvel! Het wordt een het Jerusalem van de lage landen venod, een waar pelgrimsoord. Maria schijnt hiervoor genoeg wonderen te hebben verricht. Er is vanuit de kerk een pelgrimsontvangst, daar wil ik heen. Mensen die naar Santiago lopen kunnen voor een donatie overnachten en ontbijten.
Iemand vertelt me dat het 15 km is naar Scherpenheuvel. Heerlijk, ik kan rustig aan doen. Binnen 10 km heb ik al 2 keer koffie gedronken.
De vlaamse dames van gisteren kom ik onderweg opnieuw tegen en voor het eerst loop ik samen met anderen op. Later in Spanje zal het door de drukte moeilijk zijn ergens alleen te lopen maar nu vind ik het gezellig om zo al lopend even te kletsen.
Elisabeth en Donna vertellen me over hun beide gezinnen met voorheen opgroeiende kinderen, over hun baan of eigen bedrijf, en de drukte die het altijd gaf. Nu is er de ruimte gekomen om hun eigen voettocht te beginnen, nu eerst een week nog als proef. Een oefening in loslaten.
Ze vertellen me ook dat ik zeker het ijs moet proeven bij de volgende abdij die in de verte al te zien is, die van Averbode. Zij gaan pauzeren, ik loop verder.
Bij de abdij van Averbode haal ik een stempel en daarna ijs! De 15 km zijn er in werkelijkheid 19.5. Who cares!
In de pelgrimsontvangst krijg ik niet alleen een kamer alleen, maar de hele gang is voot mij alleen. Buiten barst er opnieuw weer een grote hoosbui los terwijl ik onder de heerlijk warme douche sta. Die Jacob toch.
Vandaag 19 km. Totaal 264 km.
Iemand vertelt me dat het 15 km is naar Scherpenheuvel. Heerlijk, ik kan rustig aan doen. Binnen 10 km heb ik al 2 keer koffie gedronken.
De vlaamse dames van gisteren kom ik onderweg opnieuw tegen en voor het eerst loop ik samen met anderen op. Later in Spanje zal het door de drukte moeilijk zijn ergens alleen te lopen maar nu vind ik het gezellig om zo al lopend even te kletsen.
Elisabeth en Donna vertellen me over hun beide gezinnen met voorheen opgroeiende kinderen, over hun baan of eigen bedrijf, en de drukte die het altijd gaf. Nu is er de ruimte gekomen om hun eigen voettocht te beginnen, nu eerst een week nog als proef. Een oefening in loslaten.
Ze vertellen me ook dat ik zeker het ijs moet proeven bij de volgende abdij die in de verte al te zien is, die van Averbode. Zij gaan pauzeren, ik loop verder.
Bij de abdij van Averbode haal ik een stempel en daarna ijs! De 15 km zijn er in werkelijkheid 19.5. Who cares!
In de pelgrimsontvangst krijg ik niet alleen een kamer alleen, maar de hele gang is voot mij alleen. Buiten barst er opnieuw weer een grote hoosbui los terwijl ik onder de heerlijk warme douche sta. Die Jacob toch.
Vandaag 19 km. Totaal 264 km.
Als een levensloop in vogelvlucht.