Dag 87 Azofra - Grañón
In de ochtend haal ik Bob (de Amerikaan van gisteren) in die al wandelend Italiaanse les krijgt van een Italiaanse die zowaar (gebrekkig) engels praat. Meteen wordt ik bij de 1e les betrokken: buon giorno, chiao, domani. (grammatica volgt later ;-). De les eindigt in de bar van het golfterrein (dank voor tip!), tijd voor koffie en boccadillos. Daarna lopen we samen verder en weer snel zijn we in Santo Domingo de la Calzada, de plek met de kippen in de kerk.
Het is heerlijk om iedere dag ver te lopen, m'n benen vragen er bijna om. Maar hoe meer ik per dag loop, hoe sneller ik in Santiago aan ga komen.... en daar ben ik nog lang niet aan toe. Zoals ik me nu voel had een complete pelgrimstocht uit zeven rondes mogen bestaan langs het hele iberisch schiereiland. Maar nu is het nog maar 500 km naar Santiago, voor mijn gevoel komt het al in zicht.
Uiteindelijk doe ik vandaag 22 km, tot aan Grañón. Er is daar een fijne herberg in een kerkgebouw. Het is een donativo waar een groot vertrouwen is in iedereen die binnenkomt. Op een pretige manier voelt het open. De pelgrims kunnen zelf invulling te geven aan, en verantwoordelijkheid nemen over wat er gebeurt. Het gebouw is altijd open, ieder kan meehelpen met koken, er wordt samen afgewassen en 's avonds is er voor degeme die willen een stiltemoment. Er zijn 4 jonge vrijwillige hospitaleros die ieder 2 weken blijven, waaronder ook een Nederlandse.
Mijn huis is uw huis. Zo simpel kan het zijn.
Dank!
Vandaag 22 km. Totaal 2031 km.
Het is heerlijk om iedere dag ver te lopen, m'n benen vragen er bijna om. Maar hoe meer ik per dag loop, hoe sneller ik in Santiago aan ga komen.... en daar ben ik nog lang niet aan toe. Zoals ik me nu voel had een complete pelgrimstocht uit zeven rondes mogen bestaan langs het hele iberisch schiereiland. Maar nu is het nog maar 500 km naar Santiago, voor mijn gevoel komt het al in zicht.
Uiteindelijk doe ik vandaag 22 km, tot aan Grañón. Er is daar een fijne herberg in een kerkgebouw. Het is een donativo waar een groot vertrouwen is in iedereen die binnenkomt. Op een pretige manier voelt het open. De pelgrims kunnen zelf invulling te geven aan, en verantwoordelijkheid nemen over wat er gebeurt. Het gebouw is altijd open, ieder kan meehelpen met koken, er wordt samen afgewassen en 's avonds is er voor degeme die willen een stiltemoment. Er zijn 4 jonge vrijwillige hospitaleros die ieder 2 weken blijven, waaronder ook een Nederlandse.
Mijn huis is uw huis. Zo simpel kan het zijn.
Dank!
Vandaag 22 km. Totaal 2031 km.

- Marc: Leuk om je blog weer eens…
- Paul: enne.. ik hoop dat wat je…
- Paul: Sant Jaume (Catalan pronunciation:…
- Remco Eijgenstein: Fantastisch om dit alles…
- Patricia: Hallo Ton, Glückwunsch und…
Alle reacties »